φτηνό, άθλιο, κακόμοιρο και βρωμερό...............


Έχουν τα ζώα ψυχή;;



011.jpg

Σας ακούω να λέτε: ΟΧΙ βέβαια!

Μπα μπα! Είστε βέβαιοι περί αυτού; Αν σας ρωτήσω: πώς το ξέρετε; Δυό πιθανές απαντήσεις μπορώ να ακούσω. Η μία είναι : γιατί έτσι, τα ζώα δεν έχουν ψυχή!! Εδώ δεν απαντάει κανείς τίποτα και την απάντηση της προσπερνάει. Αυτό που απαντάει «γιατί έτσι», ούτε θέλει να ακούσει, ούτε να μάθει κι 012.jpgεπομένως δεν έχει νόημα η συζήτηση μαζί του.

Η άλλη απάντηση είναι: γιατί πουθενά δεν λέει ότι τα ζώα έχουν ψυχή!

Κι εδώ ξεκινάει η απάντηση η δική μου, βασισμένη σε γραπτά κείμενα, των αρχαίων φιλοσόφων μας, των οποίων το έργο αγνοούμε παντελώς και τους θυμόμαστε μόνο, όταν θέλουμε να πούμε το βλακώδες: όταν οι άλλοι ήταν στα δένδρα εμείς ...;κλπ.κλπ. Μόνο που, όσοι το λένε αυτό ούτε έχουν ιδέα τι ακριβώς αντιπροσωπεύει αυτό το «εμείς», ούτε και νοιάζονται να το μάθουν. Απλώς, είναι κι αυτός ένας τρόπος διακηρυγμένης βλακείας!!


Πάμε λοιπόν.

0.jpgΟ Αριστοτέλης ο Σταγειρήτης, δάσκαλος του Μεγάλου Αλεξάνδρου, έχει γράψει για τα πάντα. Για όσα υπάρχουν γύρω μας, αλλά και μέσα μας. Μεταξύ λοιπόν των πολλών αυτών, έχει γράψει και «Περί ψυχής». Από το βιβλίο αυτό θα παραθέσω μερικά αποσπάσματα!

«Η λέξις «φύσις» στους αρχαίους Έλληνες έχει την θεϊκήν εκείνη σημασία, την στενώς συνδεδεμένη με το «φύω» και με την «ψυχήν». Πίσω από τη φύση υπάρχει η ψυχή και ο νους, ο με κάθε τρόπο κινών και δίδων ζωή, εις το Παν, μέτρον, σχήμα και αρμονία. Και αυτά ακόμη τα «αψυχα» σώματα (αέρας, πυρ, ύδωρ, γη, τα τέσσερα δηλασή στοιχεία), ως φυσικά σώματα θεωρούμενα, ενέχουν και αυτά ψυχήν και κίνησιν ...;

...;Πρέπει δε να προσέξουμε μήπως μας διαφύγει ανεξέταστον, αν τυχόν είναι ένας και μοναδικός ο ορισμός (της ψυχής), ή αν για κάθε ψυχή υπάρχει και άλλος ορισμός. Για πράδειγμα της ψυχής του ίππου, του σκύλου, του ανθρώπου, του θεού. Βεβαίως, ο ίππος διαφέρει του ανθρώπου και ο θεός (=αστέρες, ήλιος κλπ.) διαφέρει από τον άνθρωπο. Αλλά μία είναι η φυτική και αισθητική ψυχή και εις τον ίππον και εις τον άνθρωπο ...;

10.jpg ...;Διότι παραδέχοντο (Δημόκριτος και Λεύκιππος) ότι η ψυχή είναι η παρέχουσα εις τα ζώα την κίνησιν. Διότι τούτο απεφάνθησαν ότι όρος του ζην είναι η αναπνοή ...;

...;Ο Αναξαγόρας λέει ότι η αιτία που τα πράγματα έχουν καλώς και ορθώς είναι ο νους, σε άλλο δε μέρος της συγγραφής του ότι ο νους είναι η ψυχή. Διότι λέγει ότι εις άπαντα τα ζώα ενυπάρχει ούτος (ο νους) και εις τα μικρά και εις τα μεγάλα και εις τα ανώτερα και εις τα φαυλότερα. Αλλά ο έμφρων (σώφρων) τουλάχιστον λεγόμενος νους δεν φαίνεται ότι υπάρχει εις πάντα ομοίως τα ζώα, αλλά ούτε και εις πάντας τους ανθρωπους ...;»

(Πρέπει να είχες Αναξαγόρα μου υπόψιν σου τους απογόνους σου, όταν το έγραφες αυτό!)


Από το βιβλίο του Αριστοτέλη «Περί ζωής και Θανάτου και Αναπνοής» αντιγράφω:

« ...;Επειδή δε έχει λεχθή πρότερον ότι η ζωή και η κατοχή της ψυχής υπάρχει μετά τινος θερμότητας εις τα ζώα, διότι ούτε η πέψις, δια της οποίας γίνεται η θρέψις εις τα ζώα δεν συντελείται, ούτε ανευ ψυχής ούτε άνευ θερμότητος ...;»



01.jpgΚι ερχόμαστε στον γίγαντα Πυθαγόρα τον Σάμιο.

Ο Πυθαγόρας δεν έγραψε ποτέ κάτι. Δίδαξε μόνο, στη σχολή που είχε ιδρύσει στον Κρότωνα της Σικελίας.

Κάποιοι από τους μαθητές του (ευτυχώς για εμάς τους απογόνους) έγραψαν για τη διδασκαλία του και τη φιλοσοφία του.

Από το βιβλίο «Τα χρυσά έπη» αντιγράφω μόνο δύο παραγράφους, αλλά είναι αρκετές για να καταλάβουμε το πνεύμα του μεγάλου Σάμιου φιλόσοφου:

Σημείωση: επειδή το κείμενο είναι σε απόλυτη καθαρεύουσα, θα προσπαθήσεω, γράφοντας, να απλοποιώ κάπως τα γραφόμενα, προκειμένου να γίνουν πιο κατανοητά.

" ...; Ο Διογένης ο Λαέρτιος μας λέει ότι ο Πυθαγόρας απηγόρευε «γεύεσθαι γενικώς ζώων , που έχουν κοινή ψυχή με τη δική μας» και γι αυτό λέγει « θυσίαζε μόνο άψυχα στους Θεούς, εμποδίζοντας την προσφορά σφαγίων στους Θεούς, μόνον δε τον αναίμακτο 14.jpgβωμό προσκυνούσε».

Ο Ιάμβλιχος , επιβεβαιώνοντας το πιο πάνω, προσθέτει ότι ο Πυθαγόρας νομοθέτησε πολλούς νόμους για την αποφυγή εμψύχων(σφαγίων εννοεί) « εθιζόμενοι στην αποστροφή του φόνου των ζώων, ως άνομο και παρά φύσιν ...;»

Ο διάσημος δε μαθηματικός και αστρονόμος Εύδοξος ο Κνίδιος έγραφε ότι ο Πυθαγόρας τόσο πολύ απέφευγε τον φόνο και τα φονευθέντα (ζώα εννοεί), ώστε δίδασκε ότι πρέπει να αποφεύγουμε όχι μόνο τα έμψυχα (σφάγια), αλλά και τους κρεοπώλες και τους κυνηγούς ποτέ να μην πλησιάζουμε ...;»!!!


11.jpg« ...; Μη , ω! θνητοί, μολύνετε τα σώματά σας με τροφές ανόσιες. Έχετε σιτάρι, έχετε διάφορα φρούτα, έχετε σταφύλια, έχετε απαλά λάχανα. Κανείς δεν σας απαγορεύει τη χρήση γάλακτος,. Ούτε σας αφαιρεί κανείς το μέλι των μελισσών. Ενώ δε η γενέτειρα, η κοινή όλων μας μητέρα γη τέτοια αφθονία τροφών μας προσφέρει, εσύ ω! άνθρωπε την ωμότητα των ανθρωποφάγων Κυκλώπων ανανεώνεις και χαίρεσαι να ικανοποιείς την ακόρεστη της πονηρής κοιλιάς σου πείνα με τον φόνο ενός πλάσματος, όμοιου με σένα ...;»


Αυτά είπαν οι αρχαίοι Ελληνες φιλόσοφοι.

Θα υπάρξουν όμως και κάποιοι, που μπορούν να πουν «καλά οι αρχαίοι έλεγαν αυτά, αλλά η χριστιανική θρησκεία δεν λέει κάτι για ψυχή ζώων»!!!


Η απάντησή μου απευθύνεται πάνω από όλα σ' αυτους τους υποτιθέμενους χριστιανούς, που κάνουν τους μεγάλους σταυρούς, που φιλούν το χέρι του παππά, που η ψυχή τους έχει στεγνώσει από κάθε χυμό ανθρώπινης καλωσύνης και η κακία και η μοχθηρία είναι η καθημερινή τους πρακτική.

03.jpg

02.jpgΗ Ορθόδοξη εκκλησία, λοιπόν παίδες, έχει έναν άγιο, ο οποίος μάλιστα γιόρταζε στις 16 Δεκεμβρίου. Όταν ζούσε, γιάτρευε τα άρρωστα ζώα, μάλιστα στην ιστορία της ζωής του λέει ότι πολλές φορές τα ανάσταινε. Έτσι, για την Ορθόδοξη εκκλησία ο Αγιος Μόδεστος είναι ο προστάτης των ζώων. Μάλιστα στο Κάτω Σούλι του Μαραθώνα υπάρχει εκκλησάκι στο όνομά του. Και κάθε 16 Δεκεμβρίου, όσοι είχαν ζώα τα πήγαιναν να τα ευλογήσει ο ιερέας. (Ομολογώ ότι δεν ξέρω αν ισχύει ακόμη αυτό. Σε μια εποχή τόσης απίστευτης κτηνωδίας και ανθρώπινης θηριωδίας, αναρωτιέμαι αν υπάρχει έστω και ένας που να «κόφτεται» να πάει το ζώο του στην εκκλησία. Αλλά κι αν το κάνει, μάλλον στο δρόμο θα το «ταράξει» στο ξύλο και τις κλωτσιές. Ασε και το άλλο: υπάρχει παππάς να ασχολείται με κάτι τέτοιο; Πολύ αμφιβάλλω.) .

04.jpgΟ Αγιος, λοιπόν, Μόδεστος έλεγε την εξής προσευχή:00.jpg

« ...;Ναι, Κύριε Ιησού Χριστέ, τοις ιδίοις σπλάχνοις επικαμπτόμενος, οίκτειρον τα πάσχοντα ζώα, τη δρεπάνη του θανάτου αγεληδόν θεριζόμενα, και ως λόγον μη έχοντα, μόνοις τοις μυκηθμοίς και ταις γοεραίς και ανάρθροις φωναίς, το πάθος και την οδύνην αυτών ελεεινώς εξαγγέλοντα, ώστε και τους λογικούς εις συμπάθειαν τούτων έλκεσθαι.

Εί γαρ δίκαιος οικτείρει ψυχάς κτηνών αυτού, πώς ουκ οικτειρήσης ταύτα, συ ο τούτων ποιητής και προνοητής ...;»!!!!


(Από το βιβλίο «Ο Αγιος Μόδεστος», εκδόσεις «Ορθόδοξου Τύπου», Κάνιγγος 10, Αθήνα)


Σημείωση

 

0000.jpgΟ πατέρας μου ήταν της εκκλησίας μέχρι τα μπούνια. Στο μαγαζί του, από έναν σπασμένο φεγγίτη, έμπαινε μια γάτα και έτρωγε αυγά. Κάθε φυσιολογικός άνθρωπος θα έκλεινε τον φεγγίτη και ...;τέλος. Ο πατέρας μου όμως ήταν ...;της εκκλησίας. Έβαλε λοιπόν μια θηλιά και στραγγάλισε τη γάτα!!! Κι όταν για την αποτρόπαια και φρικιαστική πράξη του ρώτησε έναν αρχιμανδρίτη, εκείνος του απάντησε: ο Θεός μας έδωσε τα ζώα να τα κάνουμε ό,τι θέλουμε!!!

Βέβαια ...;ο πατέρας μου ήταν της εκκλησίας μέχρι τα μπούνια. Σε σχετική μου ερώτηση θυμάμαι, μου είχε απαντήσει ότι προτιμάει000.jpg να τον φοβούνται παρά να τον αγαπούν.

Ήταν όμως της εκκλησίας ...;ένας άνθρωπος που δεν γνώρισε ποτέ στην ψυχή του το συναίσθημα της αγάπης.

 

Ο Απόστολος Παύλος, όμως, (τον οποίον πολύυυυ συχνά αναφέρουν όλοι αυτοί οι κυράτσοι και κυράτσες με τους μεγάλους σταυρούς και την ψυχή κουκούτσι), λέει:» ...;αν δεν έχω αγάπη είμαι κύμβαλο αλλαλάζον!!» τουτέστιν: όποιος δεν έχει αγάπη κάνει κούφιο θόρυβο σαν ταμπούρλο ...;ή όπως ο ίδος αλλού λέει για τον άνθρωπο χωρίς αγάπη: « ...;μοιάζει με τάφο 010.jpgκεκονιαμμένο», τουτέστιν με τάφο που απ' έξω είναι περιποιημένος και ασβεστωμένος και από μέσα έχει σκουλίκια!!!

Έτσι όπως ακριβώς είναι οι κυράτσοι και οι κυράτσες με τους μεγαλόσταυρους και τη μοχθηρή ψυχή!!!

(Δεν είναι τυχαίο που οι τάφοι στην Ελλάδα φροντίζονται τόοοοοοσο πολύ!!!! Και τι μάρμαρα, και τι λουλούδια και τι πλύσιμο, ώρες ολόκληρες για ένα τάφο!!!!. Αυτοί οι ίδιοι όμως άνθρωποι, που φροντίζουν τόσο τους τάφους, στους ζωντανούς "φτύνουν" όλον το ζόφο και τον βόρβορο της ψυχής τους.)0100.jpg


Θυμάμαι τα μάνα μου να μας διηγήται με χαμόγελο, πώς έπιασε μια γάτα, την έβαλε σε ένα σακκί, το έδεσε και το πέταξε στο ποτάμι. Μετά παρακολούθησε τους σπασμούς του ζώου που πνιγόταν και μας έλεγε "η άτιμη άργησε να πνιγεί!!!!".


Ναι, η μάνα μου ήταν ακόμη πιο θεούσα αναντάμ παπαντάμ από τον πατέρα μου.

Τι ταιριαστό ζευγάρι, εεεε;;;;;



013.jpg

Ναι, τα ζώα έχουν ψυχή! Μια ψυχή όμορφη, περήφανη, χωρίς κακομοιριά, χωρίς εγωισμούς, απόλυτης αφοσίωσης, αλλά και ανεξάρτητη, ελεύθερη.

Ναι, τα ζώα έχουν ψυχή, που τη διατηρούν ατόφια...γι αυτό και τα μισούμε! Γιατί εμείς έχουμε χάσει την ψυχή μας!

Την αντικαταστήσαμε με ό,τι πιο φτηνό, άθλιο, κακόμοιρο και βρωμερό!!!!




http://hopedies.pblogs.gr/2010/12/ehoyn-ta-zwa-psyhh.html#c716134c3438816?1292956873



ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΡΦΙΤΣΑ...





Tags: καρφίτσα